Bartosz Kurek został wybrany najlepszym siatkarzem Europy roku 2018. Informację podano podczas uroczystej Europejskiej Gali Siatkówki w Varkert Bazar w Budapeszcie. To pierwsza nagroda przyznana polskiemu siatkarzowi. Nagrodę dla Najlepszego Trenera Siatkarzy otrzymał Vital Heynen!

Bartosz Kurek urodził się 29 sierpnia 1988 roku w Wałbrzychu. Swoje pierwsze siatkarskie kroki stawiał w UKS Nysa, a potem w miejscowym AZSie. W wieku 16 lat debiutował w ekstraklasie i w ciągu kilku lat grał między w ZAKSIE Kędzierzynie-Koźlu, PGE Skrze Bełchatów i Asseco Resovii Rzeszów. Przez długi czas grał na pozycji przyjmującego, jednak ostatnie lata spędził jako atakujący. W swojej karierze występował także za granicą: w lidze rosyjskiej, włoskiej i tureckiej. Dziś reprezentuje barwy Stoczni Szczecin.

W reprezentacji Polski debiutował w 2007 roku. Dwa lata później znacząco przyczynił się do sukcesu biało-czerwonych w mistrzostwach Europy. Sezonu 2014 nie mógł zaliczyć do udanych, bowiem po pewnych perturbacjach nie otrzymał powołania do kadry, przez co stracił możliwość gry w mistrzostwach świata rozgrywanych w Polsce. Na kolejnym czempionacie stanowił jednak o sile polskiej drużyny i był jej niekwestionowanym liderem. Na turnieju w Bułgarii i Włoszech zdobył łącznie 171 punktów, a w finałowym meczu z Brazylią zanotował prawie 70-procentową skuteczność w ataku. Wspaniałe umiejętności pozwoliły mu sięgnąć po tytuł mistrza świata 2018.

„Odrodzenie” i droga jaką przeszedł polski atakujący, a przede wszystkim fantastyczny występ w czempionacie sprawiły, że Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej przyznała Bartoszowi Kurkowi tytuł Najlepszego Siatkarza Europy roku 2018. To pierwsze tego typu wyróżnienie jakie otrzymał polski siatkarz. Wcześniej, w 2003 roku nagrodę dla Najlepszej Siatkarki Europy odebrała Małgorzata Glinka, a dwa lata później – Dorota Świeniewicz.
__________________________________________________________
Vital Heynen ma 49 lat i bogaty dorobek siatkarski oraz coraz większe osiągnięcia w roli szkoleniowca, choć jak sam deklaruje jego ambicje trenerskie nie zostały jeszcze… zaspokojone, co nas bardzo cieszy.

Kariera zawodnicza

Vital Heynen karierę zawodniczą rozpoczął w Rovoc Rotem. Następnie został zawodnikiem Vasco Maasmechelen, a potem w 1995 roku przeniósł się do Noliko Maaseik, z którym osiągnął pasmo sukcesów w rozgrywkach krajowych i europejskich pucharach: 8-krotne mistrzostwo Belgii (1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004), 7-krotny zdobywca Pucharu Belgii (1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004), 7-krotny zdobywca Superpucharu Belgii (1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003) oraz 2-krotny finalista Pucharu Europy (1997, 1999) oraz brązowy medalista tych rozgrywek (2000), a także brązowy medalista Pucharu CEV (2001) oraz finalista Superpuchar Europy 1999. W 2005 roku w wieku 36 lat zakończył zawodniczą karierę.

Kariera trenerska

Vital Heynen po zakończeniu kariery zawodniczej został w Noliko Maaseik, rozpoczynając w 2005 roku karierę trenerską. Klub w latach 2005–2012 pod jego wodzą również dominował w krajowych rozgrywkach oraz odnosił sukcesy w europejskich pucharach: 4-krotne mistrzostwo Belgii (2008, 2009, 2011, 2012), 5-krotny zdobywca Pucharu Belgii 2007, 2008, 2009, 2010, 2012), 5-krotny zdobywca Superpucharu Belgii (2006, 2008, 2009, 2011, 2012) oraz 2-krotny medalista Pucharu CEV (2008 – srebrny, 2010 – brązowy).

Następnie zastąpił Raula Lozano na stanowisku selekcjonera reprezentacji Niemiec, na którym pozostał do 2016 roku. Pod jego wodzą drużyna sięgnęła po brązowy medal mistrzostw świata 2014 po pokonaniu w meczu o 3. miejsce reprezentacji Francji 0:3. Równocześnie trenował turecki Ziraat Bankası Ankara (2012–2013), Transfer Bydgoszcz (2013–2015)[1], Tours VB (2015–2016) z którym wywalczył Superpuchar Francji 2015).

W 2016 roku pozostał w Niemczech zostając trenerem VfB Friedrichshafen, z którym 2-krotnie wywalczył wicemistrzostwo Niemiec (2017, 2018), Puchar Niemiec (2017, 2018) oraz Superpuchar Niemiec (2016, 2017). W międzyczasie w latach 2017–2018 trenował reprezentację Belgii.

7 lutego 2018 roku został selekcjonerem reprezentacji Polski, z którą awansował do turnieju finałowego Ligi Narodów 2018, a dnia 30 września 2018 roku na mistrzostwach świata 2018 po zwycięstwie w finale rozegranym w Turynie nad reprezentację Brazylii 0:3 obronił z Biało-Czerwonymi tytuł mistrzowski.
_____________________________________________
Nagrody przyznano w dziewięciu kategoriach:

Nagroda CEV za całokształt działań: Carlo Salvatori (Włochy) – za organizację mistrzostw świata 2010 (mężczyzn), 2014 (kobiet) i 2018 (mężczyzn) we Włoszech

Wydarzenie roku 2018: Inauguracja Mistrzostw Europy w piłce siatkowej na śniegu w Wagrain-Kleinarl i Flachau (Austria)

Najlepszy siatkarz Europy 2018: Bartosz Kurek (Polska)

Najlepsza siatkarka Europy 2018: Tijana Bosković (Serbia)

Najlepszy trener reprezentacji kobiecej 2018: Zoran Terzić (Serbia)

Najlepszy trener reprezentacji męskiej 2018: Vital Heynen (Belgia/Polska)

Królowe Plaży 2018: Barbora Hermannova i Marketa Slukowa (Czechy)

Królowie Plaży 2018: Anders Mol i Chisitian Sorum (Norwegia)

Nagroda specjalna za osiągnięcia w innych kategoriach wiekowych: Denis Szekunow i Dmitrij Weretiuk (Rosja) – zwycięzcy mistrzostw Europy U20 i mistrzostw świata U19 w siatkówce plażowej
________________________________________________________
PZPS


stat4u

Uwaga!
Serwis używa cookies (ciasteczka) wyłącznie w celach świadczenia usług, analizy statystyk oglądalności i dostosowania reklamy. Korzystanie z witryny oznacza, że pliki cookies znajdują się w twoim urządzeniu.
Jeśli się na to nie zgadzasz, możesz je usunąć i zmienić domyślne ustawienia swojej przeglądarki. Korzystanie z serwisu bez zmiany tych ustawień będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Szablon Bombax autorstwa itx, tłumaczenie: WordpressPL